เสียงอันไพเราะในยุคสมัยที่ยาวนาน


มีหลักฐานการสร้างเครื่องดนตรีของไทยชนิดนี้มายาวนานมากแล้ว ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยามีการสร้างสรรค์เครื่องดนตรีขึ้นในยุคสมัยนั้น ซึ่งเป็นยุคที่คิดค้นวงดนตรีได้ 3 ประเภทนั้นก็คือ วงปี่พาทย์ วงมโหรี และวงเครื่องสาย
มีเครื่องดนตรีไทยชนิดหนึ่งมีเสียงไพเราะและเป็นเอกลักษณ์อย่างมาก เป็นที่ยอมรับของคนในยุคนั้นมากๆว่า”ไม่สิงอื่นใด ที่ไพเราะเสนาะหูเท่านี้มาก่อนแล้ว” เครื่องดนตรีที่เราจะมาบอกถึงวันนี้มันก็คือ ระนาด
ระนาด จัดอยู่ในวงมโหรี ซึ่งต้องการเสียงไพเราะของระนาดช่วยทำให้เสียงละมุมยิ่งขึ้น ได้ดัดแปลงมาจากกรับและได้นำเชือกมาผูกให้กรับแนบชิดกัน ซึ่งเชือกที่นำมาผูกเรียกว่า ฝืน และแขวนไว้กับราง มีไม้ตีอยู่ 2 แบบ สำหรับใช้ตีระนาด
ไม้ตีระนาดมีด้วยกัน 2 แบบ ได้แก่
ไม้นวม จะทำให้เสียงนุ่ม ก้องกังวาน และมีความรู้สึกว่าเสียงไพเราะมากยิงขึ้นอีกด้วย
ไม้แข็ง ทำให้มีเสียงดังมากๆ ดูเหมือนมีอำนาในเสียงที่สูงเอาเรื่องเลยก็ว่าได้


ระนาดของไทย มีทั้งหมด 4 ประเภทได้แก่ ระนาดทุ้ม ระนาดเอก ระนาดทุ้มเหล็ก ระนาดเอกเหล็ก และมีประวัติการสร้างที่แตกต่างกัน คนล่ะยุค คนล่ะสมัยกัน
ระนาดทุ้ม โดยผู้สร้างเครื่องดนตรีชิ้นนี้ก็คือ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หรือที่เรียกกันในสมัยปัจจุบันว่า รัชกาลที่ 3 ในช่วงยุคสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เครื่องดนตรีที่ลอกเลียนแบบมาจาก ระนาดเอก แต่จะแตกต่างกันตรงที่ว่า ระนาดทุ้ม มีจำนวนลูกมีน้อยกว่า มีเพียงแค่ 17 – 18 ลูก ลูกต้นยาว 42 ซม และมีมุมรองทั้ง 4 ด้าน
ระนาดทุ้มเหล็ก เครื่องดนตรีชนิดนี้ก็ไม่ได้ต่างจากระนาดทุ้มมากนัก เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกเป็นเหล็ก ให้เสียงที่ก้องกังวานและหนักแน่น
ระนาดเอก มีลักษณะที่โดดเด่นมาก มีฐานรองราง เพียงแต่จัดเดียวที่อยู่ตรงกลางของระนาด มีเสียงที่ไพเราะเอามากๆ
จะมีขนาดเล็กกว่าระนาดทุ้มมากๆ
ระนาดเอกเหล็ก รูปทรงเหมือนกับระนาดทุ้มที่มุมรองรางอยู่ 4 มุม แต่จะมีรูปที่เล็กกว่า มีจำนวนลูกเยอะกว่ากัน